Дзень бацькі

А я і не ведаў, што сёння ў розных краінах адзначаецца Дзень бацькі!) Гледзячы на  сваіх дзетак, якія даўно ўжо выраслі і сталі самастойнымі, яшчэ больш хочацца, каб яны заставаліся малымі, каб абняць іх пасля прыходу дамоў, паслухаць іх прыгоды ў школе, а яшчэ  хочацца  даць той увагі, якой так і не дадаў у іх дзяцінстве, спяшаючыся вырашаць праблемы чужых дзяцей, думаючы, што да сваіх заўжды паспею, яны ж вось, побач!!! А яны  неўпрыкметку вырастаюць, становяцца дарослымі і табе  не дагнаць іх адыходзячае дзяцінства!  І шчыміць сэрца з-за кожнай крыўды, якая табе здавалася мізэрнай, а тым…

Падарожжа ў Сынкавічы

Сёння, а 7-ай  гадзіне раніцы пачалася  даўно ўжо запланаваная паездка  да аднаго з таямнічых беларускіх  храмаў - царквы Міхаіла Арханёла, што ў вёсцы сынкавічы Зэльвенскага раёна, Гродзенскай вобласці.
Выехалі рана, бо ў суботнія дні сынкавіцкі храм прымае мноства паломнікаў, якія едуць са ўсяго бліжэйшага замежжа, каб паўдзельнічаць у царкоўнай службе іконе Божай Маці "Усецарыца", (дарэчы, падараванай афонскімі манахамі ў 2010 годзе)  і папрасіць ацалення ад анкалагічных хвароб. 
І сапраўды, прыехаўшы да царквы мы ўбачылі мноства легкавікоў і бусаў з польскімі, расійскімі. казахскімі…

А дрэвы памятаюць!

Шпацыруючы вакол Мірскага замка наўрад ці зважаеш увагу на дрэвы, што растуць навокал, а між тым яны з'яўляюцца жывымі сведкамі  гісторыі гэтых старажытных мясцін. 
Калісці, у пачатку 17 стагоддзя,  з паўночнага боку Мірскага замка Радзівілы  спланавалі так званы "італьянскі сад" з аранжэрэяй ( аж на 9 гектарах)  дзе раслі розныя  трапічныя расліны. "Зялёныя кабінеты" ці баскеты, як іх называлі, абступалі па перыметры пасадкі ліпаў і таполяў. А ў сам сад з замку можна было патрапіць па мосце, што вёў з пакояў на вуліцу.  У сярэдзіне 17 стагоддзя рускія войскі атамана Залатарэнкі спалілі і…

Незвычайны перапынак

"А зараз перад вамі, мае сябры, адзін з першых,  на беларускіх землях,  помнікаў архітэктуры ў стылі мадэрн - царква - пахавальня князёў Святаполк-Мірскіх" - хлопец-экскурсавод, што  вядзе за сабой слухмяную чародку турыстаў, вырывае мяне з абедзеннай нірваны))  так няспешна салодка навеянай мне замкавым паркам! Спрабую зрабіць выгляд, што мне ўсё роўна, але.... Але пачынаецца фантастычны расповед пра свечкі на мазаічнай іконе Хрыста, што з'яўляюцца ў асаблівыя ночы (якія - ніхто не ведае!),  пра неўпакоены дух княскай пляменніцы Соні, што ходзіць тут амаль 100 гадоў і яшчэ мноства ўсялякага…

Маленькі прынц запрашае!

Сёння ў Фэйсбуку прачытаў ліст-зварот вядомага і таленавітага нашага акцёра Аляксандра Ждановіча, знакамітага Маляваныча з Калыханкі. Справа ў тым, што ён стварыў монаспектакль па творы А.Сент-Экзюперы "Маленькі прынц" Спектакль проста цудоўны, музычнае суправаджэнне ансамбля "Класік-Авангард" з творамі Яўгена Глебава проста зачароўвае. Больш таго, спектакль сямейны і  інтэрактыўны, дзе шмат увагі скіравана на дыялог з дзеткамі. А ведаючы, як многа аддае Аляксандр свайго часу заняткам з дзеткамі з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця  ў культурным цэнтры Свята-Елісавецінскага манастыра, гэта…

  • 11
  • интересно
  • batleya
  • 3 июня 2018 18:33

Няма слоў!!!

Я так рыхтаваўся да пятнічнага канцэрта аркестра Фінберга!!!! Нічога не прадказвала адваротнага. але з любімай працы я паспеў толькі на апошнія ноты  канцэрта! Бяда!!! Але гэта быў "Паланез Агінскага", ім традыцыйна  аркестр завяршае канцэрты.  Асаблівы дзякуй Богу за гэта!

Маэстра зноў у Міры!!!

Калі ў прошлым годзе не адбыўся фестываль "Мірскі замак", што ладзіць маэстра Фінберг са сваім аркестрам,  здалося нават, што адметны і старажытны Мір  трошкі засумаваў без чыстай і якаснай музыкі!

Спадзяюся, што ў гэты раз прыезд маэстра і выступленне знакамітага аркестра ў касцёле і замку падаруе многа незабыўных імгненняў! 



Добрых святаў! З Троіцай!

Сёння свята Троіцы, ці па народнаму Сёмуха! У нашай царкве гэта прастольнае свята! Сёння ўсё прыбрана зялёнымі бярозкамі і лісцем рагозу, мітусяцца жанчынкі ў святочных уборах, мужчыны паважна гамоняць.
А мяне гэтая атмасфера вяртае ў дзяцінства, калі з бацькам хадзілі напярэдадні і выбіралі бярозкі, каб паставіць ля хаты, а затым  бабуліны смачныя пірагі  і падслуханая вясёлая гамонка дарослых у садзе, іх песні , пачынаючы з савецкіх і паступова пераходзячы да народных,  ад якіх і цяпер мурашкі па спіне. І адчуванне нейкага асаблівага стану, калі хочацца ўсіх абняць!!! Можа ў гэтым і ёсць Бог…

Недарэмна...

Сёння "дабіў" такі яшчэ адзін стары спеў! Задавальненне? Так, адчуваю!!) І перабіраючы тых, з кім змог запісаць яго, пачаў пераглядаць фота сваіх былых батлейшчыкаў! Колькі гадоў мінулася! А я памятаю кожны іх рух і голас! Яны цяпер ужо сталыя людзі, у некаторых ужо свае сем'і і дзеткі, але кожны з іх - незвычайны і цікавы чалавек! Таму ўсё, што было перажыта разам - недарэмна!!!



Хіба не цуд?

Сёння сустрэўся з пачынаючым журналістам (дакладней, з журналісткай) Патэлефанавала, папрасіла аб сустрэчы, назвала агульных знаёмых, якія ўжо перад гэтым шчыра так прасілі дапамагчы з рэальным  матэрыялам для будучага генія журналістыкі)) Я што, я заўсёды рады!) Прайшліся ў тэатральную залу, расказаў-паказаў усё, што змог, а на развітанне падкінуў дзяўчыне спасылку на фільм-канцэрт "Песняроў" пачатку 70-х. Яна патэлефанавала вечарам і папрасіла яшчэ аб сустрэчы, бо фільм, нягледзячы на  невялікія ідэалагічныя "выкрутасы" -  у пачатку, у кадры, экскурсавод гаворыць аб "угнетателях" і паказвае…

batleya
57 постов
Последние комментарии
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}