Аб набалелым.

Яго вялікасць ФЕЙК сёння бязмежна валадарыць на прасторах  духоўна - гістарычнай дзейнасці. Чамусці менавіта ў нашых людзей жаданне набыцця паскоранага выніку  нараджае парой нават нейкія пачварна пераўтвораныя вобразы, якія, не пабаюся гэтага слова, нахабна прапаноўваюцца акружаючым як здабыткі даўнейшай народнай спадчыны.
Можна было б абвінаваціць савецкі час, калі рабіліся спробы "прыгладзіць", уніфікаваць  нацыянальныя культуры народаў СССР, але і праца этнографаў - даследчыкаў у той час была на вышыні! У нашай краіне быў выдадзены шматтомны зборнік "Беларуская народная  творчасць", дзе…

Прыходзіць час...

Нешта даўгавата затрымалася мая хвароба!(  Ціха крочу на працу, злуюся сам праз сябе - ну як гэта так: асноўны мой інструмент ну аніяк не хоча настрайвацца і працаваць з поўнай аддачай, а пасіпвае, як  патэфонная пласцінка((
...Ветрык па вясноваму цёплы, не выядае вочы холадам, а ціхенька лашчыцца ледзь адчувальнымі пасмамі паветра. Хораша так, проста хоць спявай! Праўда з гэтым цяпер не вельмі, але спадзяюся часова! Ну вось, амаль на месцы! І тут...недзе за спіной... скрыпка!!! Проста аслупянеў: ззаду нікога і нічога, а тут ізноў - амаль цалюткая смычковая фраза! Быццам у сне спускаюся да…

Ён вярнуўся!)

Паведамленне ў Вайберы - Эдзік вярнуўся з рэанімацыі! Даруйце мне, мае добрыя другі і брацця), але такой ціхай радасці я даўно не адчуваў!!! Эдзік - пацыент псіханеўралагічнага інтэрната для дзяцей, найцікавейшы і жывы (па сапраўднаму!!!) хлапец! 
Божа, колькі ж у яго гэтага жыцця, вы б ведалі! Першы раз сутыкнуўшыся з ім на фестывалі "Нябёсы" у 2016 годзе, адчуў такую прыцягальнасць гэтага дабрадушнага хлапца! А якое абвостранае ў яго пачуццё чужога болю!  

Сэрцам у "Нябёсах"!

Душа спявае! Cэрца так трымціць!
Чакае свет калядныя дзівосы!
Калі ўсім зорам Свет Раства праліць,
Калі абдымкі расхінуць нябёсы!..

  Позні вечар 3 студзеня. Таропка набіраю нумары сваіх акцёраў, каб яшчэ раз упэўніцца , што ўсе гатовыя. Супакойваюся, пачуўшы бадзёрыя іх галасы, то добра! Яны ж так чакаюць сваіх першых "Нябёсаў", хвалююца!) І хоць раз'ехаліся на канікулы, але дзеля фестывалю адлажылі ўсе свае "адпачывальныя" справы)).
Трошкі турбуюся, бо дзяўчаткі Каця ды Насця ўпершыню самі ў Мінск паедуць з дому ды адразу на Выгоцкага, дзе мы і будзем даваць першае прадстаўленне пацыентам…

З новым годам!!!

З Новым годам усіх вас, дарагія мае сябры!!! Неяк зусім не ўдаецца данесці сябе да кампа каб падзяліцца з вамі сваімі ўражаннямі, навінамі і проста каб пагаварыць) Але ўсё ж вось, дзякуй Богу, пішу гэты пост і жадаю вам усім столькі ўсяго добрага і радаснага, што нават і выказаць цяжка!!! Няхай будзе меней турбот, а калі без іх ну аніяк, то няхай гэта будуць прыемныя турботы! Няхай будзе паменей слёз, а калі і без іх ужо зусім край, то няхай гэта будуць слёзы шчасця і радасці! І словы, што будуць для вас гучаць, няхай будуць ласкавымі і пазітыўнымі, справы - займальнымі і па душы! І няхай вас…

Гульня ў лялькі

Камандзіровачныя будні не такія і разнастайныя - жаданне выпіць філіжаначку кавы, хвілін колькі спакою і турботныя думкі, што час не бясконцы... З задумення выводзіць шчабятанне малечы, якая павучае сваю полістыролавую сяброўку: "Так не размаўляюць! У цябе вочкі кажуць няпраўду: ты зусім не ела!" Нашыя позіркі сустракаюцца і шчырая ўсмешка бялявай прыгажуні ў дыхтоўным палітку быццам запрашае мяне падцвердзіць  яе візаві правільнасць заўвагі. Але вось падбягае матуля і малеча спяшаецца расказаць ёй  аб непаслушнай ляльцы. Ну вось такая гульня як быццам, але ж яна, вось гэтае малеча, без…

Stairway to Heaven)

Прыступка за прыступкай. Цэлы дзень. З паверха на паверх. Успамінаю, што лесвіца - найлепшы трэнажор для сэрца.)) Ужо весялей!)) Кабінет, шаргаценне лістоў у прынтэры, імгла за вокнамі... Прыступкі...прыступкі... І раптам...маленькая блішчустка пад нагамі - сняжынка з упрыгожванняў! Пэўна выпала, небарака!) А можа і добра,  можа так і патрэбна было, каб азірнуцца, спыніцца, вырвацца з шалупіння паўсядзённасці...
А можа так і вялося? Вось сняжынка, а вось праз хвіліну-другую "чырыкае" Viber - паведамленне прыляцела ад "Нябёсаў", маўляў, дзе ты там, спадар батлей, свята на парозе, а ты на возе!))

Душа не пусціць!

Вось так бывае, прыходзіш дамоў, на хвілінку "ўлазіш" у навіны і ..вось, атрымай - не стала найвыбітнейшай рокавай вакалісткі, непараўнальнай Мары Фрэдэрыксан з легендарнага Roxette! Сапраўды, вельмі шкада. І разумееш,  што час няўмольна  ідзе сваім крокам, яго не спыніць, але ёсць нейкія знакавыя з'явы, месцы, людзі з якімі не проста звязана шмат у тваім жыцці, і яны, іх творчасць,  настрой,  непарыўна ўрастаюць у частку тваёй душы, дзе так добра былому: успамінам і пачуццям!
Што ж, Бог абдыме цябе, але адпусціць з душы чароўна-прыцягальныя мелодыі і прыгожы голас я проста не ў сілах! 

  • 5
  • интересно
  • batleya
  • 12 декабря 2019 22:19

От такія совы!))

Прыехаў дамоў і адразу злавіў сяброўскую спасылку з каментарам "ты ж такое любіш!"))) Павесялілі мяне, чаго і вам усім жадаю!

P.S. Дзякуй французкім музыкам Les Pires!)

 

batleya
211 постов
Последние комментарии
Lapka 12.01.2021 10:43
Allusik 11.01.2021 16:48
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}