Перадсвяточнае

Вельмі скора Дзень настаўніка! І праз віншаванні навучэнцаў: і цяперашніх, і былых, заўсёды перад вачамі паўстаюць настаўнікі маёй вясковай Налібацкай школкі, што ў Навагрудскім раёне. Праз усе гады я вынес да іх толькі бязмерную павагу і вялікую вечную падзяку за ўрокі дабрыні і спагады, справядлівасці і прынцыповасці, цярпення там, дзе аніяк ужо не сцярпець, прабачэння нават тады, калі крыўда моцна сціскае сэрца. Яны былі такія. што нават у самую сцюдзёную пару, калі сумёты намятала ўровень з хатамі і рэйсавы ПАЗік не прабіваўся ў нашую глуш, мы тэпалі гуртам у школу, хвалюючыся, што…

Святочная вандроўка

27 ліпеня заўсёды чаканы дзень: менавіта ў гэты дзень я са сваёй Святланай сталі калісці мужам і жонкай, адразу пасля 3-га курса Гродзенскага ўніверсітэта. А яшчэ імпанавала заўсёды, што гэты дзень стаў для Беларусі  днём абвяшчэння яе незалежнасці, з прыняццем адпаведнай Дэкларацыі. Вось такое ў нас падвойнае свята, але па праўдзе, заўсёды ж святкуем гадавіны шлюбу))
А напярэдадні нашай юбілейнай 30-гадовай даты мы вырашылі пападарожнічаць у Нясвіж, да таго і сябры - музейшчыкі ўжо даўно запрашалі паглядзець навінкі экспазіцыі, ды і нам з любай хацелася б дзе небудзь паблукаць, а Нясвіж …

Без названия

Кожны дзень пачынаецца з таго. што вось гадзінку - другую з рабочымі паперамі і ўсё!!!! далей  - справы адпускныя: грыбы, ягады, рамонты, сустрэчы з сябрамі пасля іх ізаляцыі))), але чамусці рабочыя моманты пераважаюць і ўсё пазітыўна-перспектыўнае адкладваецца трошкі надалей. На вялікі жаль!!! Але словы неўміручай кампазіцыі "Everything I Do " нібы апраўданне звыш: раблю, бо гэта я раблю)))

Піша жыццё...

Аб чым маўчаць старыя рэчы?  Пэўна, аб многім. Яны то маглі б расказаць столькі ўсяго, што любімыя серыялы надоўга б згубілі свой рэйтынг для нас. Чамусці ў старых рэчах хаваецца нейкая любоў да жыцця і кранаючыся іх, адчуваеш нейкае мяккае цяпло ці то творцы, ці то былых гаспадароў. А можа такія хвалюючыя моманты здараюцца таму што рэч сапраўды рабілася з душой, для людзей і надоўга? І пражываючы побач з чалавекам яго жыццё,  станавілася падчас сведкам, а можа калі і суперажывальнікам падзей. 
Нядаўна выпратвалі рэчы ў бабулінай хаце і ў старой дабротнай шафе, на дзверцах, што адчыняюцца з…

Шчасце як яно ёсць.

Колькі ўжо кажу, што мне шанцуе па жыцці на адносіны з людзьмі!!! І я так гэтым даражу, што не расказаць вам! І па працы, і па творчых момантах, і нават тады, калі патрэбна прымаць даволі жорсткія рашэнні як адміністратару, я адчуваю падтрымку людзей навокал. Ад гэтага і лёгка і гэта так адказна, але...калі я гляджу, як побач са мной аддана працуюць людзі, то я шчаслівы! 
А яшчэ большае адчування шчасця,  калі праз прастору адлегласці і часу проста ўзнімае падтрымка і разуменне сяброў, знаёмых, проста звычайных людзей, цяпло сэрцаў якіх працінае і адбельвае ўвесь жах гэтага шалёнага свету! Ну…

Свята жыцця.

Сёння  - Дзень медыцынскага работніка! Як ніколі гэтае свята застаўляе казаць добрыя  падзячныя словы тым, хто вядзе да ладу нашыя праблемы са здароўем, цярпліва папраўляе тое, што мы самі раз за разам трушчым, не зважаючы на рэкамендацыі і рэжымы.
Калісці  словы раённага неўролага, ужо пажылога доктара, проста працінулі мяне наскрозь, аж да самога сэрца. " Не шкадуеце сябе, то пашкадуйце дактароў! Мы ж не можам кожны раз падпраўляць наступствы вашых "эксперыментаў"! Паверце, аднойчы кагосьці з нас не хопіць іншым, каму сапраўды патрэбна тэрміновая дапамога!"
Так ужо склалася,  што ў мяне ў…

Вяртанне.

 

Святы і радасць

Нязвыкла адчуваць сябе ў напаўпустым храме, але сэрца поўнае радасці! Радасці за тых, хто разам узносіць малітвы Богу, і радасць за тых, хто знайшоў у сабе розум і моц застацца дома! Так радасна, што  і маскі не могуць стаіць радасць на тварах людзей! 
Сёння многа адсылаю віншаванняў: і праваслаўным, што святкуюць Вербную нядзелю, і хрысціянам. што сёння святкуюць Вялікдзень, а яшчэ сёння сусветны дзень касманаўтыкі!)
І я вось гляджу на гэтую святочную трыяду і разумею толькі адно - галоўнае ў чалавеку гэта ён сам, Чалавек з душой, якая здольная шчыра радавацца, суперажываць. натхняцца і…

ВАМ!

Жыць!!! Крычыць мне крычма вясна!
І сам сабе, сабе я сам крычу
І так крычу, што лепей бы выць!
Жыць! Бо ведаю, што за мной, што за маёй спіной
Хто дасць вясне маёй быць вясной?
Хто сонцу яе не дасць астыць?
Жыць! І ў процьму вачэй глядзець
Не слёзы хаваючы, не рамантызуючы смерць,
А кожнаму проста дарыць
Сонца гэтай вясны!
Каб толькі яны маглі жыць!
Каб толькі бачылі сны
Ў якіх да сваёй вясны вось-вось дакрануцца...
І вочы адкрыўшы і ў вочы зірнуўшы
Сабе і вясне прашапталі бы - Жыць!!!

Трымайцеся, дарагія мае, і беражыце сябе! Наша вясна з намі!!!

Дзень лялечніка

Ты адзін на адзін з лялькай, а яна ўжо там, за перагародкай - з гледачом, і таксама  - адзін на адзін!
Не выйдзеш, не паправіш, бо там не твой Сусвет! Там  ствараецца таямніца пранікнення чалавека ў самога сябе. Бо ў ляльцы чалавек пазнае  свае заганы і дастойныя якасці, бачыць пэўны алгарытм сваіх паводзін ці плануе наступны свой крок! Так, там зусім другі свет! А ведаеце, ніколі так не лавіў сябе на думцы адначасова апынуцца сярод гледачоў,, як пад час прадстаўлення!  І таму  ад эмацыйнага напружання, ад высілкаў хоць прывідам адчуць повязь лялькі і гледача, сам пераходжу ў нейкі новы стан…

batleya
211 постов
Последние комментарии
Lapka 12.01.2021 10:43
Allusik 11.01.2021 16:48
function li_counter() {var liCounter = new Image(1,1);liCounter.src = '//counter.yadro.ru/hit;bloger?t44.6;r'+((typeof(screen)=='undefined')?'':';s'+screen.width+'*'+screen.height+'*'+(screen.colorDepth?screen.colorDepth:screen.pixelDepth))+';u'+escape(document.URL)+';'+Math.random();}